Dushi Korsou
Bon bini
Album
Foto's Curaçao

Laatste artikelen

Ons avontuur op Curacao is alweer bijna 10 jaar voorbij. Het was bijzonder om een jaartje op Dushi Korsou te verblijven. Nadat we teruggegaan zijn naar Nederland zijn we het wel een wee op het eiland blijven volgen. Omdat we benieuwd waren hoe het met het eiland ging, zijn we in 2013 nog een keertje teruggegaan. Het waren twee heerlijke weken, met veel zon, zee en zaligheid. Het eiland was flink veranderd, met veel nieuwbouw en andere hotspots. Mambo-beach stond nog in de steigers en Jan Thiel was (en is) the place to be. 

Vanaf 10-10-2010 is Curacao een zelfstandig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Vlak voor onze vakantie op Curacao, vond de moord op Helmin Wiels plaats. De sfeer was flink bedrukt, toch hebben we ons geen moment bedreigd of vervelend benadert gevoeld. Integendeel zelfs, de bevolking is erg vriendelijk en zich bewust van de situatie op het eiland.

Dolfijnen
Omdat we vlakbij het heerlijke Seaquarium verbleven, konden we dagelijks genieten van de dolfijnen en zeeleeuwen. Het was erg leuk om te zien hoe de dolfijnen en trainers op elkaar reageerden. Bij het verblijf in de omgeving van het Seaquarium is gratis toegang tot het park inbegrepen, zodat we dagelijks een kijkje namen bij de dolfijnen, reuzeschildpadden en flamingo's.

Sea Aquarium Curaçao

Restaurants
Veel restaurants boden dezelfde kwaliteit, zodat we de keuze hadden uit een aantal heerlijke mogelijkheden. Lekker een visje eten bij Surf en Turf en kiezen voor vertrouwde kwaliteit bij de Gouverneur. Er zijn ook een aantal nieuwe restaurants bijgekomen, zoals Papagayo Beach Club, waar we genoten van een lekkere maaltijd met onze voeten in het zand. Op dat gebied is er gelukkig weinig veranderd, het eten is (bijna) altijd lekker op Curacao. 

Papagayo Beach Jan Thiel Curacao

 

Stranden
Uiteraard hebben we de leukste plekjes opgezocht, van kleine baaitjes tot luxe hotelstranden. Wat ons bij de baaien opviel is dat de veiligheid flink verbeterd is. Eerder bestond het risico op een ingeslagen raampje na een dagje strandplezier. Nu worden alle parkeerplaatsen van de stranden bewaakt, zodat je onbezorgd kunt genieten van een ontspannen dagje op het strand. 

 

Curaçao Beach


Spaanse Water
We huurden een bootje, zodat we vanaf het water konden genieten van het eiland. Rond Barbarabeach was de nodige bedrijvigheid en uitbreidingen zichtbaar. Het strand van Barbarabeach is nu een luxebestemming geworden. De andere gebieden rond het Spaanse Water zijn weinig veranderd. De kinderen varen nog steeds moedig in zeilbootjes en ook de surfschool is nog actief aanwezig. Leuk! 

Spaanse Water Curaçao Surfing

 

 

 

 

 

 






Reacties
2007 is bijna voorbij. Een perfect moment om terug te kijken en natuurlijk ook om vooruit te kijken.
Om maar met de deur in huis te vallen: het gaat goed met ons alledrie, heel goed zelfs.
We hebben de draad weer helemaal opgepakt in Nederland, inclusief druk, druk, druk zijn.
We hebben er absoluut geen spijt van dat we de sprong gewaagd hebben, maar ook niet dat we terug zijn gegaan!
Lees meer...

We zijn alweer ruim 1 week terug in NL!

Nadat we in Curacao uitgezwaaid werden door een aantal collega’s, vrouwen en kinderen vertrokken we lekker op tijd.
       
Na een superreis werden we op Schiphol opgewacht door onze buurtjes/vrienden en -verrassing- Wendy en Tim!
 
In Puth aangekomen stonden de andere vrienden al buiten te wachten. Het was een heftig weerzien. Wie wel eens naar Spoorloos kijkt kan zich wel iets voorstellen bij de traantjes die vloeiden, snik snik! Even later liepen we de tuin in.
Opeens kwamen onze ouders uit het tuinhuisje. Spoorloos was er helemaal niets meer bij, wat een welkom!!!
Het was een gezellige dag met eindelijk weer eens "hollandse chinees".  
                     
De afgelopen dagen hebben we bij onze buren doorgebracht. We zijn fantastisch opgevangen en hebben weer lekker kunnen bijkletsen.
 
De container is al in NL en goedgekeurd door de douane. De auto was al vrijgegeven dus we dachten: eventjes naar de RDW voor de herinvoer. Hij heeft voor ons vertrek ook al in NL gereden dus dat zou zo gepiept zijn.....dachten we..... nee hoor niet dus.
Inmiddels ben ik daar 4 keer geweest, gemiddeld anderhalf uur per keer. Ook bij de gemeente werd ik al snel vaste bezoeker.
De RDW erkende namelijk mijn rijbewijs niet als wettig legitimatiemiddel???
Ook met mijn paspoort waren ze niet tevreden. Terug naar de gemeente: mevrouw met uw rijbewijs is echt niets mis. Weer naar de RDW: nee hoor we accepteren het niet @#$%&*! Terug naar de gemeente: een uittreksel uit het bevolkingsregister dan graag. Nog eens naar de RDW: sorry maar ook dit is geblokkeerd.
Ja, de groeten maar nu blijf ik hier tot het geregeld is, los het maar op!

Blijkbaar hebben ze regeltjes waardoor ze denken dat een geldig paspoort, rijbewijs en uittreksel toch nog niet genoeg is. Uiteindelijk -met pluim voor de vasthoudende baliemedewerker- werd eea opgelost en nu staat de auto weer op onze naam.

 
Langzaam integreren we weer in het nederlandse leventje. Wennen aan boodschappen die je zelf moet inpakken, groen gras, koeien in de wei, echt koud water uit de kraan, stofzuigen zonder meteen te hoeven douchen, op de bank zitten zonder vast te plakken, regenbuien, denken bijna te bevriezen bij 20 graden, geen muggen en mieren, lekker winkelen enz. enz. enz.
 
We zijn 1 keertje van woning verkast. We blijven hier tot we in ons eigen huissie zijn. Over een paar dagen kunnen we beginnen met klussen en volgende week komt de container.
Voordat de handen uit de mouwen gaan genieten we nog even van de schitterende tuin                         
Lees meer...   (2 reacties)
Nu we nog maar eventjes op "dushi Korsou" zijn, hebben we het druk met afscheid nemen van alle kennissen en collega's.
We zijn bezig met een heftig weekje:
 
Donderdag
 
De laatste surfles. Luc mocht kiezen wat hij leuk vond en maakte een tochtje Spaans Water:
     
 
's avonds het Slotfeest op de Schroederschool.
De kinderen van groep 8 voerden een spetterende musical op!
     
 
 
 
 
De 57 andere kinderen die ook afscheid nemen van de school ivm terugkeer naar Nederland / anders zongen een afscheidslied.
De  groep 7 kids drukten zich achteraan en playbackten mee.
     
 
 
Vrijdag was ons plan om de laatste keer naar het happy hour van Wet&Wild te gaan.
Toen we er eventjes waren zag ik 3 vrouwen van collega's aankomen.
Dat vond ik wel vreemd: normaal zie ik ze daar nooit en er waren geen mannen of kinderen bij ???
                                            
 
Al heel vlug werd duidelijk wat er aan de hand was:
 
    *********************  EEN COMPLOT!!!  ************************
 
Ze kwamen mij ophalen. Peter en Luc wisten er al weken van en hadden niks gezegd! 
Nadat ik van de eerste verbazing bekomen was vertrokken we.
Na een half uurtje bleek dat het ritje naar een ander leuk strand ging, namelijk naar Hook's Hut.
Daar aangekomen waren ook de andere vrouwen daar.
Superleuk om iedereen nog eens bij elkaar te zien en zo afscheid te nemen.
We hebben heerlijk gegeten en een leuke avond gehad, masha danki!
 
 
Zaterdag: een van de medebewoners van het resort was jarig en gaf een feestje. Ook hier was het alweer erg gezellig met optredens van Ro en Peet (nee niet mijn Peet)
     
en een Karaoke show.... vooral in de kleine uurtjes werd er meegezongen door de diverse talenten van de "camping".
 
      
 
     
 
 
Zondag: off-day, (nog) geen foto's beschikbaar
 
De rest van de week staat er elke dag nog iets op het programma en uitrusten doen we wel in het vliegtuig!
We willen nog graag wat leuke dingen doen en het laatste rondje lekkere  restaurants maken. O, ja en nog zo'n heerlijke fruitsalade halen:
         
en een lekker broodje Spekkie ku Webu.
 
Wat missen we straks in ieder geval zeker niet: MUGGEN.
Er zijn er bij die zich zo vol eten dat ze lopend naar huis toe moeten:
     
 
 
Ook andere kruipende en vliegende diertjes kunnen we missen als kiespijn.
Natuurlijk ook nog wel wat andere dingetjes....
 
Groetjes en tot vlug in Nederland!!!
 
Lees meer...   (4 reacties)
Het is gelukt, de container is ingepakt en onze spullen staan klaar voor vertrek.
Volgende week gaat de container op de boot en vertrekt voor een zeereis van 24 dagen naar Nederland.
De afgelopen dagen hebben de verhuizers, en wij, hard gewerkt om dat voor elkaar te krijgen. Het was bloedje heet (zo'n 32 graden, dus binnen meer dan 35 graden!). Maar de operatie is geslaagd dus we zijn weer een stap dichter bij onze terugkeer.
 
 
 
 
 
Vanmiddag gaan we lekker verkoeling zoeken, na gedane arbeid...
 
 
PS
We zijn even uit de lucht geweest en hebben nog niet iedereen van de afgelopen week beantwoord, even geduld, het komt eraan!!!
 
 
 
Lees meer...
We hebben de afgelopen weken onze laatste visite hier gehad. Het was erg gezellig samen dus we hebben weer genoten!
Er waren toch nog plekjes waar ik nog niet eerder geweest was en die leuker waren dan ik van tevoren dacht, zoals de kruidentuin van Dinah Veeris.  
 
Het duurt nog maar 1 week totdat de container er al is dus we zijn ons al aan het voorbereiden op de verhuizing.
 
De afgelopen maanden heb ik geschilderd bij Astrid Postuma. Het waren leuke ochtenden, samen met vrouwen die dezelfde interesses delen.
Voordat de schilderijen de container ingaan wil ik nog enkele schilderijen uit de "collectie" laten zien. De afbeeldingen laten duidelijk onze tropische woon- en leefomgeving zien.
Ben benieuwd wat er na 1 juli uit gaat komen, vakwerkhuisjes???
 
 Zeegezicht:
 
     
               
    Knoekhuisje:
 
    
      
   Vurige Tulp:
 
      
 
   Dividivi-boom:
 
    
 
Overige werken zijn alleen op afspraak te bezichtigen . Voorlopig helaas even geen tijd meer voor het gerommel met de kwast, eerst andere dingen doen!
Lees meer...   (7 reacties)
Gisteren vonden de laatste verkiezingen van de Nederlandse Antillen plaats.
 
De afgelopen weken maakten we mee hoe de verkiezingscampagne op Curacao verliep.
Dit was absoluut heel wat temperamentvoller dan in Nederland!
Over en weer werd er flink met modder gegooid (ook met anonieme spotjes die weer van tv afgehaald werden).
Er werd heel veel versierd, waar je keek zag je vlaggen, versierde auto's en mensen in kleding van de kleur van hun partij.
 
 
Deze verkiezingen waren en zijn heel erg belangrijk deze keer. In november hebben de eilanden van de Nederlandse Antillen en Nederland samen de Slotverklaring ondertekend.
Bij terugkomst besloten een aantal politieke partijen dat ze het er absoluut niet mee eens waren vanwege een aantal afspraken die gemaakt zijn:
in ruil voor een enorme vermindering van de Staatsschuld werden een aantal afspraken over strenger toezicht gemaakt. Deze afspraken gaan vooral over financieel en justitieel toezicht door Nederland. Door een groot gedeelte van de politiek en ook door een gedeelte van de bevolking werd dit als rekolonisatie ervaren en het accoord werd alsnog afgekeurd door de politiek. Over de gebeurtenissen daarna kun je al bijna een boek schrijven!
 
Gisteren was het dan zover, er mocht gestemd worden. Luc en ik gingen op tijd naar het stembureau. We hadden het advies gekregen om na de middag niet meer de straat op te gaan. Dit was namelijk het eerst jaar dat er geen drooglegging was en er werden nogal wat dronken mensen verwacht.
 
Het stembureau was bijna niet te missen. Voor de deur stonden groepen mensen van politieke partijen om nog even reclame te maken en nog een foldertje van hun favoriet te geven. Zelfs tot voor de deur van het stemlokaal stonden de mensen!
Ik gaf mijn stemkaart en sedula (identiteitsbewijs) en kreeg hiervoor een nummertje. Met dit nummer mocht ik naar een dame toegaan die me naar een plek achter een paar grote dozen wees. Hier mocht ik mijn stem uitbrengen en ik kreeg een zogeheten print out. Dit is een papiertje met de naam van degene waarop ik gestemd had en het klopte!! Het papiertje stopte ik in een doos. Tot mijn verbazing was deze doos ook van karton met tape eromheen. Toen kreeg ik mijn sedula terug en klaar was ik.
 
Gisteravond waren we natuurlijk erg benieuwd naar de uitslag. Toen we rond 22.30 u naar bed gingen was deze nog niet bekend. Vanmorgen lazen we het volgende op internet:
 

De verkiezingen op de Nederlandse Antillen hebben op het eiland Curaçao voor een politieke verschuiving gezorgd. De FOL van Anthony Godett leed zwaar verlies en zakte van acht naar twee zetels.

De PAR van premier Emily de Jongh-Elhage wordt met een stijging van vijf naar zeven zetels de grootste partij, maar moet wel een coalitie vormen.  Opvallend is ook de stijging van de MAN van twee naar vijf. In totaal komen acht partijen in de 21 zetels tellende Eilandsraad.

Slotakkoord
De PAR is als een van de weinige partijen voorstander van het
Slotakkoord met Nederland. Daarin staat onder meer dat Nederland tachtig procent van de Antilliaanse staatsschuld (ongeveer 2,4 miljard euro) overneemt en dat Sint Maarten en Curaçao autonome eilanden worden. Den Haag zou volgens het akkoord invloed houden op justitieel en financieel gebied.

Het is niet duidelijk of mogelijke coalitiepartijen bereid zijn het Slotakkoord te aanvaarden. Partijleiders hebben al aangegeven lastige coalitiebesprekingen te verwachten.

Op de vier kleinste eilanden, Bonaire, Sint Eustatius, Sint Maarten en Saba veranderde weinig. De partijen die voor het Slotakkoord zijn versterkten hun positie.
(bron: Elsevier)
 
Conclusie: het blijft de komende weken spannend want ook met deze uitslag is er nog niets zeker!


Lees meer...
Omdat Peter en Luc allebei Paasvakantie hebben zijn we de afgelopen dagen een kijkje op een ander eiland gaan nemen: onze bestemming was Aruba.
Aruba ligt maar 25 minuten vliegen vanaf Curacao, je bent er dus zo.
De terugvlucht verliep wel wat anders dan de luxe heenvlucht met een Fokker 100.
 
    
 
 
  

We vlogen namelijk terug met een vrij nieuwe maatschappij die blijkbaar gebruik maakt van bijzonder oude vliegtuigen.

We schatten dat de eerste vlucht van het toestel rond W.O. II gemaakt is.
(let op de stoelen en het "gangpad" van foto 2!)
 

Omdat ik ietsie vliegangst heb was ik er niet erg gerust op.

Een pluspunt was dat het vliegtuig vrij laag bij de grond bleef waardoor het uitzicht erg goed was en we niet van grote hoogte konden neerstorten ;-))
 

Aruba is kleiner dan Curacao. We hadden van veel mensen gehoord dat de 2 eilanden niet met elkaar te vergelijken zijn. Onwillekeurig vergelijk je ze toch en we ontdekten dat Aruba en Curacao inderdaad erg van elkaar verschillen.

In Nederland zeggen we: bij de buurman is het gras altijd groener.

In de Caraiben zou je eerder zeggen: bij de buren is de zee blauwer en het strand witter.

Onze eerste indruk was dat Aruba erg schoon is en dat het er minder armoedig is/lijkt dan buureiland Curacao.

Je ziet vrijwel geen werkeloze mannen “onder de boom” zitten.

De wegen en de auto’s zien er stukken beter uit.

De bevolking is erg vriendelijk. Er waren erg veel Amerikaanse toeristen en je merkt dat de maatschappij ingesteld is op veel Dollar$.

Het lukte om bijna alle bezienswaardigheden uit het boekje te bekijken tijdens de 4 dagen die we op Aruba waren (het boekje was wel vrij dun):

California vuurtoren:
                
 
 
Mooie stranden:
 
 
 
De overblijfselen van de natural bridge:
 
De kapel Alto-Vista
 
Oranjestad:
 
 
 
(Renaissance hotel Oranjestad)
 
De foto's geven alleen een indruk want er is nog veel meer te zien en te doen!
Lees meer...
Een wens van Luc en mij is in vervulling gegaan: we zijn gaan zwemmen met dolfijnen. Het was nog leuker dan we dachten, wat zijn het toch bijzondere dieren.
De dolfijn kiest zelf degene uit waarmee ze willen zwemmen. Bij ons was dat Teresa, een 14 jaar oude dolfijn. De dolfijn zoekt je steeds op en zwemt met je mee.
      
We mochten ook een aantal spelletjes doen, Luc en ik kozen voor natspetteren: jij spettert de dolfijnen nat en je krijgt de volle lading terug.
     
 
Ze zongen voor ons:
 
     
Daarna mocht je meeliften op de rug van de dolfijn:
 
     
 
Natuurlijk gaf de dolfijn je ook nog een kus (gelukkig st**ken de dolfijnen niet naar vis, zoals bij de kus van de zeeleeuw: die was echt niet lekker).
 
 
Als je zelf ook eens de kans krijgt om te zwemmen met dolfijnen zou ik het zeker doen!
 
Lees meer...   (3 reacties)
Het is alweer een tijdje geleden dat ik de tijd nam om de log bij te werken.
Onze emailbox is overspoeld door aardige en meelevende berichten, het voelt als een warm bad! Het beantwoorden van de mailtjes duurde even. We zijn er bijna doorheen, dus nu weer een stukje op de site.
 
De meeste mensen kijken toch wel op van ons besluit en hadden het niet verwacht, vooral ook door alle mooie plaatjes op deze site.
Het is heel eenvoudig om honderden mooie foto's te maken, maar deze zeggen niets over het gevoel.
 
We hadden twee weken lang visite van Wendy en Tim en hebben weer veel gezien en gedaan:
 
Kijken naar de grote carnavalsoptocht. De mensen die meeliepen, maar ook de mensen langs de optocht maakten er 1 groot feest van. De kostuums waren prachtig en met veel aandacht en zorg zelf gemaakt.
    
 
                      
 
                     daarvan kreeg je ook wel een beetje:
 
                                        
 
                             Wendy en Tim zwommen met dolfijnen:
 
         
 
 
We bekeken de schildpadden, wat zijn ze groot!
 
 
         
 
                                  
 
We maakten een "safari-rit"op de Struisvogelfarm. Een jonge struisvogel kroop uit zijn ei en schrok zich wezenloos van alle publiek:
 
                      
 
De helden maakten een buggy-tocht (en ik maakte alleen foto's, want sinds mijn val van de boot ben ik niet meer zo'n held). Na 3 uur crossen kwamen ze koud, nat en helemaal tevreden terug van de tocht over de oostkant van het eiland
 
Inmiddels is de visite alweer een week terug in Nederland en hebben wij ons normale leventje weer opgepakt, ook hier moet je gewoon wonen, werken en leven...
 
Lees meer...   (1 reactie)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl